Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Μπροστά στην αυτοκαταστροφή, διάλεξε το όνειρο

Πριν από λίγες ημέρες έγραφα για τον Μάιο, το πόσο δύσκολος είναι... Και εφέτος αυτό δεν άλλαξε... Πολύ δύσκολος μήνας... μήνας απολογισμών και αποφάσεων και νέων ξεκινημάτων αλλά και τελείας...
Πόση δύναμη έχουν οι άνθρωποι που αγαπάς να σε απογοητεύουν... Ένα  βήμα μακριά από το γοητεύουν. Άλλωστε, σύνθετη λέξη είναι γοητεύω... απογοητεύω...
Το κακό είναι ότι έχω εκπλαγεί και έχω απογοητευτεί τόσο από ανθρώπους, καταστάσεις γεγονότα, ανάδρομους πλανήτες και συγκυρίες που ήμουν ένα βήμα μακριά από την αυτοκαταστροφή. Η αγαπημένη μου λέξη και απόφαση... Μαζεύω, μαζεύω, μαζεύω και όταν έρχεται η έκρηξη διαλύω τα πάντα.. τα πάντα! Καταστρέφω και καταστρέφομαι. Και τις συνέπειες, τις πληρώνω γιατί αυτό είναι γενναιότητα! Να δέχεσαι και να πληρώνεις τις συνέπειες αποφάσεων και επιλογών.
Ένα αγαπημένο τραγούδι λέει ότι είναι "γυναικεία επιλογή". Lady's Choice, και έτσι είναι. Όλα είναι γυναικεία επιλογή. Το αν θα δεχθεί, αν θα ανεχθεί, αν θα συμβιβαστεί, αν θα υπομείνει... Και προσωπικά ούτε δέχθηκα, ούτε ανέχθηκα, ούτε συμβιβάστηκα, ούτε υπέμεινα... Αλλά και τώρα υπάρχουν πολλές πιεστικές καταστάσεις που με ωθούν να προσγειωθώ σε μια σκληρή πραγματικότητα. Μία πραγματικότητα που μισώ και την ξεχνούσα βυθισμένη στους δικούς μου κόσμους, αυτούς που έπλαθα και μαγευόμουν. Αλλά ήταν τόσο ωμή η πραγματικότητα που ήρθε σαν χαστούκι και άρχισα να αμφιβάλλω για ποιον λόγο πλάθω αυτούς τους κόσμους όπου ζουν τελικά μόνο στα μυθιστορήματα. Ένιωθα ότι δίνω έναν αγώνα με θεριά και νικούν κατά κράτος. Ένιωθα να γονατίζω και να χάνομαι...
Και μετά... μετά απλώς συμβαίνουν πράγματα... Κάθε φορά συμβαίνουν πράγματα τη στιγμή που ετοιμάζομαι να παραιτηθώ... και μου θυμίζουν ότι είμαι πολύ δυνατή, πολύ εξωπραγματική και πολύ θαρραλέα για να επιλέξω άλλη μια φορά την αυτοκαταστροφή.


Είναι ένα σημάδι, ένα μήνυμα, ένας άνθρωπος... δύο άνθρωποι στη συγκεκριμένη περίπτωση... η Αφροδίτη και ο Benoit. Αυτοί οι δύο μου θύμισαν πώς είναι να ονειρεύομαι, να μαγεύομαι, να ελπίζω, να πιστεύω και να πολεμάω. Και μετά ήταν το σημάδι... θα σας μιλήσω άλλη φορά γι' αυτό... Τώρα, απλώς συνεχίζω. Μπορεί λαβωμένη, αλλά λαβωμένη ήμουν πάντα... αν παραδινόμουν στους δαίμονές μου θα είχα χαθεί ήδη...

ΕΑ
Ετικέτες

Σχόλια

Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Κόκκινο σαν το πιο φλογερό όνειρο και σαν τον αιώνιο έρωτα

Ποτέ δεν μου άρεσαν τα λουλούδια, όχι με τον κλασικό τρόπο που όλοι θεωρούν ότι αρέσουν τα λουλούδια στις γυναίκες. Άλλωστε, δεν είμαι από εκείνες που θα επιθυμήσουν ή θα ενθουσιαστούν όταν τους προσφέρουν μια ανθοδέσμη, στερεοτυπική, επιτηδευμένη. Ίσως γι' αυτό συγκινούμαι τόσο με τα αγριολούλουδα, τις ανεμώνες, τις παπαρούνες. Παπαρούνες... Το κορυφαίο μου, τελικά. Κάπου διάβασα πως η παπαρούνα είναι άρρηκτα συνυφασμένη με τα όνειρα, καθώς θεωρείται σύμβολο του Μορφέα, του θεού των ονείρων. Ο Μορφέας ζούσε στον δικό του κόσμο. Γεννήθηκε από τη "νύχτα", αφού μητέρα του είναι η Νυξ, η θεά της νύχτας και των σκοτεινών δημιουργιών, ενώ ο πατέρας του είναι ο Ύπνος. Ο Μορφέας είχε την "αποστολή" να παίρνει ανθρώπινες μορφές με τις οποίες εμφανιζόταν στα όνειρα των ανθρώπων. Στην Κίνα, η παπαρούνα έχει μια ρομαντική έννοια για τους λάτρεις της. Σημαίνει την πραγματική αφοσίωση και την πίστη μεταξύ των εραστών. Αυτή η έννοια ξεπήδησε από ένα κινεζικό μύθο όπου λέγεται...
Δημοσίευση σχολίου
Διαβάστε περισσότερα

Ηχηρά... απών

Η πρώτη Γιορτή του Πατέρα χωρίς εκείνον... Ποτέ δεν το είχα σκεφτεί. Ποτέ δεν το είχα υπολογίσει... Κι όμως, φέτος είναι η πρώτη γιορτή του Πατέρα χωρίς εκείνον και πρέπει να συμβιβαστώ μ' ένα φιλί στον ουρανό...  Έφυγε πριν από έναν χρόνο περίπου και κάθε μέρα είναι μια νέα πρόκληση. Δεν γονάτισα, δεν λύγισα, δεν διαλύθηκα. Εκείνος έτσι ήθελε, έτσι με έμαθε, έτσι μου δίδαξε. Ο πατέρας μου ήταν ένας άνθρωπος του κόσμου, με ισχυρή θέληση και ευρεία αντίληψη. Κυρίως με φιλοσοφημένο τρόπο ζωής. Σημάδεψε τη φιλοσοφία μου και τη ζωή μου. Έκανα χρόνια να τον γνωρίσω, να τον μάθω. Στα κρισιμότερα χρόνια της ζωής μου δεν ήταν κοντά μου. Ταξίδευε για να προσφέρει στην οικογένειά του μια καλύτερη ποιότητα ζωής. Τον στερηθήκαμε... Αλλά δεν είχε σημασία η ποσότητα του χρόνου, αλλά η ποιότητα, όσο περάσαμε κοντά του. Δεν μιλούσε πολύ. Αλλά όταν έλεγε κάτι, ήταν τόσο εύστοχο, τόσο βαθιά σωστό και τόσο φιλοσοφημένο που κλόνιζε τις πεποιθήσεις και τα πιστεύω σου.  Ήμουν έφηβη και αντιδραστική...
Δημοσίευση σχολίου
Διαβάστε περισσότερα

Συναίσθημα ή... συναίσθημα;

Τελευταία σκέφτομαι τη λέξη "συναίσθημα" και προσπαθώ να καταλάβω γιατί οι άνθρωποι τη φοβούνται τόσο. Σ' αυτό που καταλήγω είναι ότι τη φοβούνται ως λέξη γιατί είναι παρεξηγημένη και περικλείει όλες τις έννοιες -και καταστάσεις- που συνοδεύουν το συναίσθημα και τους τρομοκρατούν: έρωτας, δέσμευση, σχέση, αγάπη, υποχρεώσεις, απαιτήσεις, υποχωρήσεις. Για εμένα, ως καθαρά συναισθηματικό άτομο, η λέξη περικλείει τις πιο όμορφες έννοιες: πάθος, πόθος, επιθυμία, ένταση, ελευθερία, έμπνευση. Στην ηλικία που έχω φθάσει και με όσα έχω ζήσει, προτιμώ να είμαι... εμπνευσμένη παρά ερωτευμένη. Το ένα μου δίνει φτερά σε φαντασία και ύπαρξη και το άλλο με προσγειώνει -ενίοτε και απότομα, με συνθλίβει. Κι αυτό που δεν έχουμε καταλάβει ακόμη είναι ότι στην εποχή της ταχύτητας, όταν όλα μπορεί να τελειώσουν σύντομα και αιφνιδίως, καλύτερα θα είναι αυτό που θα έχει μείνει να είναι η ανάμνηση της έντασης με την οποία πόθησες κάποιον παρά ο πόνος του έρωτα μετά τον χωρισμό. Να θυμόμαστε ότι ...
Δημοσίευση σχολίου
Διαβάστε περισσότερα