Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Να πιστεύετε και να μάχεστε για τα όνειρά σας

Πριν από τέσσερα χρόνια, στις 14 Ιουνίου 2017, ήταν η δεύτερη φορά που έμπαινα στα γραφεία της ΧΑΡΛΕΝΙΚ και ήταν για να υπογράψω το συμβόλαιό μου. Ήταν μια στιγμή που την περίμενα από τα 11 μου χρόνια, τότε που είχα αναφωνήσει "εγώ όταν μεγαλώσω θα γράφω ιστορίες αγάπης για την Άρλεκιν". Ήταν μία στιγμή που την ονειρευόμουν σχεδόν ολόκληρη τη ζωή μου. Βγήκα έξω νιώθοντας τα αυτιά μου να βουίζουν. Κάθισα σε ένα καφέ εκεί κοντά προσπαθώντας να συνειδητοποιήσω ακριβώς τι συμβαίνει. Ήταν η στιγμή στη ζωή μου που είχα πει στον εαυτό μου (όσον αφορούσε στις ιστορίες μου) ή ΧΑΡΛΕΝΙΚ ή τίποτα, αποφασισμένη να προχωρήσω μόνη μου στον εκδοτικό δρόμο.


Τέσσερα χρόνια μετά, η αγάπη σας στις λέξεις μου, έχει φέρει οκτώ ιστορίες και την κυκλοφορία ελληνικής σειράς Άρλεκιν. Μπορεί να επαναλαμβάνομαι, μπορεί να παθαίνω συναισθηματικές εκρήξεις, αλλά δεν θα σταματήσω να το λέω: Να πιστεύετε στα όνειρά σας, να δουλεύετε και να μάχεστε γι' αυτά. Όλα έρχονται τη στιγμή που είμαστε έτοιμοι να τα ζήσουμε.

Και ενώ τα ζείτε ποτέ μην επαναπαυθείτε. Μερικές φορές σκέφτομαι πως το όνειρο είναι σαν ερωτική σχέση: Θέλει δουλειά, πίστη, αφοσίωση, αμοιβαιότητα, προσήλωση, θυσίες... αλλά όταν πραγματοποιείται είναι τέτοια η ευτυχία και τόση η ανταμοιβή που κάνουν την ανάμνηση του κόπου, του πόνου και της πρότερης απογοήτευσης να εξανεμίζεται.


Σχόλια

Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Κόκκινο σαν το πιο φλογερό όνειρο και σαν τον αιώνιο έρωτα

Ποτέ δεν μου άρεσαν τα λουλούδια, όχι με τον κλασικό τρόπο που όλοι θεωρούν ότι αρέσουν τα λουλούδια στις γυναίκες. Άλλωστε, δεν είμαι από εκείνες που θα επιθυμήσουν ή θα ενθουσιαστούν όταν τους προσφέρουν μια ανθοδέσμη, στερεοτυπική, επιτηδευμένη. Ίσως γι' αυτό συγκινούμαι τόσο με τα αγριολούλουδα, τις ανεμώνες, τις παπαρούνες. Παπαρούνες... Το κορυφαίο μου, τελικά. Κάπου διάβασα πως η παπαρούνα είναι άρρηκτα συνυφασμένη με τα όνειρα, καθώς θεωρείται σύμβολο του Μορφέα, του θεού των ονείρων. Ο Μορφέας ζούσε στον δικό του κόσμο. Γεννήθηκε από τη "νύχτα", αφού μητέρα του είναι η Νυξ, η θεά της νύχτας και των σκοτεινών δημιουργιών, ενώ ο πατέρας του είναι ο Ύπνος. Ο Μορφέας είχε την "αποστολή" να παίρνει ανθρώπινες μορφές με τις οποίες εμφανιζόταν στα όνειρα των ανθρώπων. Στην Κίνα, η παπαρούνα έχει μια ρομαντική έννοια για τους λάτρεις της. Σημαίνει την πραγματική αφοσίωση και την πίστη μεταξύ των εραστών. Αυτή η έννοια ξεπήδησε από ένα κινεζικό μύθο όπου λέγεται...
Δημοσίευση σχολίου
Διαβάστε περισσότερα

Ηχηρά... απών

Η πρώτη Γιορτή του Πατέρα χωρίς εκείνον... Ποτέ δεν το είχα σκεφτεί. Ποτέ δεν το είχα υπολογίσει... Κι όμως, φέτος είναι η πρώτη γιορτή του Πατέρα χωρίς εκείνον και πρέπει να συμβιβαστώ μ' ένα φιλί στον ουρανό...  Έφυγε πριν από έναν χρόνο περίπου και κάθε μέρα είναι μια νέα πρόκληση. Δεν γονάτισα, δεν λύγισα, δεν διαλύθηκα. Εκείνος έτσι ήθελε, έτσι με έμαθε, έτσι μου δίδαξε. Ο πατέρας μου ήταν ένας άνθρωπος του κόσμου, με ισχυρή θέληση και ευρεία αντίληψη. Κυρίως με φιλοσοφημένο τρόπο ζωής. Σημάδεψε τη φιλοσοφία μου και τη ζωή μου. Έκανα χρόνια να τον γνωρίσω, να τον μάθω. Στα κρισιμότερα χρόνια της ζωής μου δεν ήταν κοντά μου. Ταξίδευε για να προσφέρει στην οικογένειά του μια καλύτερη ποιότητα ζωής. Τον στερηθήκαμε... Αλλά δεν είχε σημασία η ποσότητα του χρόνου, αλλά η ποιότητα, όσο περάσαμε κοντά του. Δεν μιλούσε πολύ. Αλλά όταν έλεγε κάτι, ήταν τόσο εύστοχο, τόσο βαθιά σωστό και τόσο φιλοσοφημένο που κλόνιζε τις πεποιθήσεις και τα πιστεύω σου.  Ήμουν έφηβη και αντιδραστική...
Δημοσίευση σχολίου
Διαβάστε περισσότερα

Συναίσθημα ή... συναίσθημα;

Τελευταία σκέφτομαι τη λέξη "συναίσθημα" και προσπαθώ να καταλάβω γιατί οι άνθρωποι τη φοβούνται τόσο. Σ' αυτό που καταλήγω είναι ότι τη φοβούνται ως λέξη γιατί είναι παρεξηγημένη και περικλείει όλες τις έννοιες -και καταστάσεις- που συνοδεύουν το συναίσθημα και τους τρομοκρατούν: έρωτας, δέσμευση, σχέση, αγάπη, υποχρεώσεις, απαιτήσεις, υποχωρήσεις. Για εμένα, ως καθαρά συναισθηματικό άτομο, η λέξη περικλείει τις πιο όμορφες έννοιες: πάθος, πόθος, επιθυμία, ένταση, ελευθερία, έμπνευση. Στην ηλικία που έχω φθάσει και με όσα έχω ζήσει, προτιμώ να είμαι... εμπνευσμένη παρά ερωτευμένη. Το ένα μου δίνει φτερά σε φαντασία και ύπαρξη και το άλλο με προσγειώνει -ενίοτε και απότομα, με συνθλίβει. Κι αυτό που δεν έχουμε καταλάβει ακόμη είναι ότι στην εποχή της ταχύτητας, όταν όλα μπορεί να τελειώσουν σύντομα και αιφνιδίως, καλύτερα θα είναι αυτό που θα έχει μείνει να είναι η ανάμνηση της έντασης με την οποία πόθησες κάποιον παρά ο πόνος του έρωτα μετά τον χωρισμό. Να θυμόμαστε ότι ...
Δημοσίευση σχολίου
Διαβάστε περισσότερα