Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Καλλιτέχνης θα πει...

Θα ήθελα να μοιραστώ κάποιες σκέψεις μου μαζί σας.

Το περασμένο βράδυ ήμουν στη συναυλία του Jack Savoretti, ενός καλλιτέχνη του οποίου λατρεύω τη μουσική, τη φωνή, το ύφος του αλλά και τον γλυκό τρόπο του. Εκτός από τη μουσική του ήταν κάποιες δηλώσεις που είχε κάνει στο παρελθόν, που μου είχαν κεντρίσει το ενδιαφέρον. Ένας άνθρωπος που τραγουδά ερωτικά τραγούδια με την επιθυμία να χωρέσει ιστορίες αγάπης σ' αυτά. Κάτι που εμένα, λόγω συγγραφικής ιδιότητας και είδους λογοτεχνίας που γράφω, όπως καταλαβαίνετε, με εμπνέει και με συγκινεί.



Από το περασμένο βράδυ, εκτός από τον ερμηνευτή αγαπημένων τραγουδιών, λατρεύω και τον άνθρωπο που είναι ο Jack Savoretti. Μερικές φράσεις ήταν αυτές που με κατέκτησαν. Η έκφραση ευγνωμοσύνης απέναντι στο κοινό του, η σεμνότητά του, η γλυκύτητα, η λάμψη της ψυχής του και το συναίσθημα που μοίρασε και μοιράστηκε απλόχερα με συγκίνησαν με έναν μοναδικό τρόπο. Με ενέπνευσε. Και αυτό είναι πολύ σημαντικό για έναν καλλιτέχνη. Να εμπνέει... Να γεμίζει συναίσθημα τον αποδέκτη του... Να ζεσταίνει την ψυχή του... Να τον ταξιδεύει... Να τον κάνει να νιώθει οικειότητα. 



Ο Jack δεν είναι μόνο ένας τραγουδιστής που περιοδεύει τραγουδώντας σε αγνώστους σε όλο τον κόσμο, όπως χαριτολογώντας είπε αναφερόμενος στην αντίληψη που έχει η μικρή του κόρη για το επάγγελμά του. Είναι άνθρωπος και ερμηνευτής, είναι καλλιτέχνης με όλη τη σημασία της έννοιας. Είναι σύνολο πραγμάτων: ταλαντούχος, δημιουργικός, προσιτός, σεμνός, συναισθηματικός, παράφορος, παθιασμένος, ειλικρινής, οικείος και κυρίως πηγή έμπνευσης για όποιον έχει μάτια, αυτιά και καρδιά ανοικτά να δεχθεί την επίδραση της Τέχνης και της προσωπικότητάς του.



Και τελικά, για εμένα, αυτό σημαίνει να είσαι καλλιτέχνης. Να είσαι πρώτα απ' όλα άνθρωπος και μαζί να συνδυάζεις και το ταλέντο σου. Να συνδυάζεις την τέχνη σου με την ανθρωπιά σου έτσι ώστε να γίνεσαι πηγή έμπνευσης και πρότυπο για όποιον σε ακολουθεί.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Κόκκινο σαν το πιο φλογερό όνειρο και σαν τον αιώνιο έρωτα

Ποτέ δεν μου άρεσαν τα λουλούδια, όχι με τον κλασικό τρόπο που όλοι θεωρούν ότι αρέσουν τα λουλούδια στις γυναίκες. Άλλωστε, δεν είμαι από εκείνες που θα επιθυμήσουν ή θα ενθουσιαστούν όταν τους προσφέρουν μια ανθοδέσμη, στερεοτυπική, επιτηδευμένη. Ίσως γι' αυτό συγκινούμαι τόσο με τα αγριολούλουδα, τις ανεμώνες, τις παπαρούνες. Παπαρούνες... Το κορυφαίο μου, τελικά. Κάπου διάβασα πως η παπαρούνα είναι άρρηκτα συνυφασμένη με τα όνειρα, καθώς θεωρείται σύμβολο του Μορφέα, του θεού των ονείρων. Ο Μορφέας ζούσε στον δικό του κόσμο. Γεννήθηκε από τη "νύχτα", αφού μητέρα του είναι η Νυξ, η θεά της νύχτας και των σκοτεινών δημιουργιών, ενώ ο πατέρας του είναι ο Ύπνος. Ο Μορφέας είχε την "αποστολή" να παίρνει ανθρώπινες μορφές με τις οποίες εμφανιζόταν στα όνειρα των ανθρώπων. Στην Κίνα, η παπαρούνα έχει μια ρομαντική έννοια για τους λάτρεις της. Σημαίνει την πραγματική αφοσίωση και την πίστη μεταξύ των εραστών. Αυτή η έννοια ξεπήδησε από ένα κινεζικό μύθο όπου λέγεται...

Ηχηρά... απών

Η πρώτη Γιορτή του Πατέρα χωρίς εκείνον... Ποτέ δεν το είχα σκεφτεί. Ποτέ δεν το είχα υπολογίσει... Κι όμως, φέτος είναι η πρώτη γιορτή του Πατέρα χωρίς εκείνον και πρέπει να συμβιβαστώ μ' ένα φιλί στον ουρανό...  Έφυγε πριν από έναν χρόνο περίπου και κάθε μέρα είναι μια νέα πρόκληση. Δεν γονάτισα, δεν λύγισα, δεν διαλύθηκα. Εκείνος έτσι ήθελε, έτσι με έμαθε, έτσι μου δίδαξε. Ο πατέρας μου ήταν ένας άνθρωπος του κόσμου, με ισχυρή θέληση και ευρεία αντίληψη. Κυρίως με φιλοσοφημένο τρόπο ζωής. Σημάδεψε τη φιλοσοφία μου και τη ζωή μου. Έκανα χρόνια να τον γνωρίσω, να τον μάθω. Στα κρισιμότερα χρόνια της ζωής μου δεν ήταν κοντά μου. Ταξίδευε για να προσφέρει στην οικογένειά του μια καλύτερη ποιότητα ζωής. Τον στερηθήκαμε... Αλλά δεν είχε σημασία η ποσότητα του χρόνου, αλλά η ποιότητα, όσο περάσαμε κοντά του. Δεν μιλούσε πολύ. Αλλά όταν έλεγε κάτι, ήταν τόσο εύστοχο, τόσο βαθιά σωστό και τόσο φιλοσοφημένο που κλόνιζε τις πεποιθήσεις και τα πιστεύω σου.  Ήμουν έφηβη και αντιδραστική...

Συναίσθημα ή... συναίσθημα;

Τελευταία σκέφτομαι τη λέξη "συναίσθημα" και προσπαθώ να καταλάβω γιατί οι άνθρωποι τη φοβούνται τόσο. Σ' αυτό που καταλήγω είναι ότι τη φοβούνται ως λέξη γιατί είναι παρεξηγημένη και περικλείει όλες τις έννοιες -και καταστάσεις- που συνοδεύουν το συναίσθημα και τους τρομοκρατούν: έρωτας, δέσμευση, σχέση, αγάπη, υποχρεώσεις, απαιτήσεις, υποχωρήσεις. Για εμένα, ως καθαρά συναισθηματικό άτομο, η λέξη περικλείει τις πιο όμορφες έννοιες: πάθος, πόθος, επιθυμία, ένταση, ελευθερία, έμπνευση. Στην ηλικία που έχω φθάσει και με όσα έχω ζήσει, προτιμώ να είμαι... εμπνευσμένη παρά ερωτευμένη. Το ένα μου δίνει φτερά σε φαντασία και ύπαρξη και το άλλο με προσγειώνει -ενίοτε και απότομα, με συνθλίβει. Κι αυτό που δεν έχουμε καταλάβει ακόμη είναι ότι στην εποχή της ταχύτητας, όταν όλα μπορεί να τελειώσουν σύντομα και αιφνιδίως, καλύτερα θα είναι αυτό που θα έχει μείνει να είναι η ανάμνηση της έντασης με την οποία πόθησες κάποιον παρά ο πόνος του έρωτα μετά τον χωρισμό. Να θυμόμαστε ότι ...