Χαμένη στα σκοτάδια του κόσμου μου

Κάτι έχουν οι πανσέληνοι ή έστω η παραμονή αυτών. Κάθε φορά επηρεάζομαι τόσο έντονα. Βυθίζομαι σε ένα σκοτάδι που δεν ήξερα καν ότι κρύβω μέσα μου. Περιδινίζομαι σ' ένα χάος που εγώ έχω δημιουργήσει.

Συμβαίνουν τόσο πολλά... τόσο αντιφατικά... τόσο ακραία... Καταστάσεις, συναισθήματα, γεγονότα. Σαν χάδια ή σαν χαστούκια. Τόσες σκέψεις συσσωρεύονται μέσα μου και ξεσπούν κάθε παραμονή πανσελήνου...

Είχα πολλές συζητήσεις με πολλούς φίλους αυτές τις ημέρες και απόψε ενώνω όλες τις σκέψεις κι όλες τις λέξεις...

Ξέρετε, για εμένα προσωπικά, ως συγγραφέα αισθηματικής λογοτεχνίας είναι αναγκαίο να εκφράσω όλο το συναίσθημα και τον ρομαντισμό μου στα βιβλία μου... Κοιτάζω πίσω, σε όλα τα μαθήματα ζωής. Όλα αυτά που με διαμόρφωσαν, με έχτισαν και με οδήγησαν να γράφω αυτές τις ιστορίες αγάπης. Μετανιώνω για σημεία αλλά όχι για το σύνολο, γιατί δεν θα ήμουν αυτή που είμαι σήμερα, δεν θα έγραφα όπως γράφω, ή όχι αυτά που γράφω.

Όμως, η ζωή είναι κάτι εντελώς διαφορετικό. Υπάρχει γενναιότητα στις επιλογές, τόλμη στη συνειδητοποίηση και θάρρος στην αυτογνωσία. Άγνωστες λέξεις το πισωγύρισμα, η μεταμέλεια, ο φόβος.

Εμείς, οι συγγραφείς αισθηματικής λογοτεχνίας, εγώ προσωπικά, δεν ζούμε σε ένα ροζ σύννεφο, με έρωτα και πάθος, ανέγγιχτες από την ασχήμια του κόσμου και τη σκληρότητα των ανθρώπων. Αντιθέτως. Τα βιώσαμε στα βάθη της ύπαρξής μας και βρήκαμε καταφύγιο στις λέξεις. Βρήκα καταφύγιο στις λέξεις, τις πιο παθιασμένες, τις πιο έντονες, τις πιο ερωτικές, τις πιο αγαπησιάρικες. 

Και ναι, δεν πιστεύω στο ευτυχές τέλος στη ζωή, αλλά μας το οφείλουν τα μυθιστορήματα. Γιατί κάπου πρέπει να υπάρχει δικαίωση, κάπου πρέπει να έρθει η κάθαρση, κάπου πρέπει να υπάρξει ολοκλήρωση αυτών των χαμένων ερώτων, που εξαϋλώθηκαν στην πορεία και παρά τα μεγάλα λόγια, ξεφούσκωσαν στο πρώτο φύσημα του ανέμου.

Ο έρωτας μπορεί να γίνει θεία δύναμη αλλά μπορεί να γίνει και η μεγαλύτερη συντριβή. Επιλέγω το πάθος... Μου ταιριάζει καλύτερα. Αυτό ανάβει τη φωτιά μέσα μου! Του έρωτα με τις λέξεις και της συγγραφής. Και η ζωή συνεχίζεται... μόνο και πάντα με πάθος...