Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Πείτε "ναι" στον εαυτό σας και κόψτε τον δεσμό με τις τοξικές σχέσεις

Όλου του είδους οι σχέσεις είναι αμφίδρομες. Δούναι και λαβείν. Παίρνω, δίνω, Αγαπώ και με αγαπούν. Είτε πρόκειται για προσωπικές σχέσεις είτε επαγγελματικές, είτε φιλικές... Υπάρχει μία αμφίδρομη σχέση στην ανθρώπινη επαφή, κατά την οποία πρέπει να υπάρχει ισορροπία... δυνάμεων. Ένας αγαπημένος μου άνθρωπος μου είχε πει "σε μία σχέση πρέπει να αισθάνονται ακριβώς το ίδιο και οι δύο την ίδια στιγμή, ποτέ ο ένας κάτι λιγότερο". Αυτό είναι το μυστικό. Επαναλαμβάνω σε όλες τις μορφές σχέσεων.

Από τη στιγμή που χαλάει αυτή η ισορροπία, τότε η σχέση αρχίζει να γίνεται καταχρηστική και τοξική. Για τον έναν. Αυτόν που συνεχίζει με τον ίδιο ρυθμό, με το ίδιο πάθος, με τον ίδιο παλμό, με την ίδια ψυχή και θέληση. Ο άλλος ήδη απομακρύνεται. Παίρνει, παίρνει, παίρνει και ζητεί όλο και περισσότερα. Αυτοί όμως που χωρίς να δίνουν, ζητούν περισσότερα, είναι αυτοί που εν τέλει τα χάνουν όλα. Όταν διαταράσσεται η ισορροπία εξαιτίας της δικής τους ανεπάρκειας, πρέπει να αντιληφθούν ότι η άλλη πλευρά δεν θα μείνει σε ρόλο θύματος και θα υπάρξει αντίδραση: η οποία αντίδραση συνήθως είναι η φυγή, παραίτηση, αποχώρηση.



Όταν σου λένε "ναι", "θέλω να μείνεις", "σ' αγαπώ" πρέπει να μετουσιώνονται οι λέξεις, οι υποσχέσεις σε πράξεις, σε έμπρακτη απόδειξη αυτής της κατάφασης, αυτής της θέλησης, αυτής της αγάπης. Από λόγια ξέρουμε όλοι να ξεστομίζουμε, από πράξεις όμως τι γίνεται;;; Ο εραστής πρέπει να αγαπά τον σύντροφό του το ίδιο παθιασμένα και αφοσιωμένα. Ο εργοδότης πρέπει να σέβεται και να επιβραβεύει τον εργαζόμενο που αποδίδει. Ο φίλος πρέπει να τιμά τη φιλία με ειλικρίνεια και πίστη.

Κι όμως, η κοινωνία μας έχει γεμίσει τοξικές και καταχρηστικές σχέσεις. Μάθετε να επιλέγετε το καλύτερο για τον εαυτό σας, μην συμβιβάζεστε, μην υποχωρείτε στα θέλω σας! Διεκδικήστε αυτό που σας αξίζει, αυτό που έχετε ανάγκη. Γιατί κάθε συμβιβασμός είναι αποδοχή μίας κατάστασης που πληγώνει και φθείρει. Δεν αντέχω άλλο ανθρώπους με σβησμένο το φως της ελπίδας και της πίστης στο βλέμμα τους. Θέλω ανθρώπους με πρόσωπα καθάρια που παλεύουν να συντηρήσουν τη σχέση τους και με τόλμη τη σπάνε όταν αυτή φθίνει και νοσεί. Γιατί η θεραπεία θέλει δύο, όχι κενά και μάταια "ναι", "θα"... όχι άλλα λόγια... μόνο πράξεις. Πείτε "ναι" στην υγεία στη ζωή σας, πείτε "ναι" στον εαυτό σας. 

ΥΓ Δεν είναι αγάπη όταν μας εκμεταλλεύονται! Δεν είναι σεβασμός όταν μας χρησιμοποιούν! Δεν είναι υγιές όταν μας καταπιέζουν!

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Κόκκινο σαν το πιο φλογερό όνειρο και σαν τον αιώνιο έρωτα

Ποτέ δεν μου άρεσαν τα λουλούδια, όχι με τον κλασικό τρόπο που όλοι θεωρούν ότι αρέσουν τα λουλούδια στις γυναίκες. Άλλωστε, δεν είμαι από εκείνες που θα επιθυμήσουν ή θα ενθουσιαστούν όταν τους προσφέρουν μια ανθοδέσμη, στερεοτυπική, επιτηδευμένη. Ίσως γι' αυτό συγκινούμαι τόσο με τα αγριολούλουδα, τις ανεμώνες, τις παπαρούνες. Παπαρούνες... Το κορυφαίο μου, τελικά. Κάπου διάβασα πως η παπαρούνα είναι άρρηκτα συνυφασμένη με τα όνειρα, καθώς θεωρείται σύμβολο του Μορφέα, του θεού των ονείρων. Ο Μορφέας ζούσε στον δικό του κόσμο. Γεννήθηκε από τη "νύχτα", αφού μητέρα του είναι η Νυξ, η θεά της νύχτας και των σκοτεινών δημιουργιών, ενώ ο πατέρας του είναι ο Ύπνος. Ο Μορφέας είχε την "αποστολή" να παίρνει ανθρώπινες μορφές με τις οποίες εμφανιζόταν στα όνειρα των ανθρώπων. Στην Κίνα, η παπαρούνα έχει μια ρομαντική έννοια για τους λάτρεις της. Σημαίνει την πραγματική αφοσίωση και την πίστη μεταξύ των εραστών. Αυτή η έννοια ξεπήδησε από ένα κινεζικό μύθο όπου λέγεται...

Ηχηρά... απών

Η πρώτη Γιορτή του Πατέρα χωρίς εκείνον... Ποτέ δεν το είχα σκεφτεί. Ποτέ δεν το είχα υπολογίσει... Κι όμως, φέτος είναι η πρώτη γιορτή του Πατέρα χωρίς εκείνον και πρέπει να συμβιβαστώ μ' ένα φιλί στον ουρανό...  Έφυγε πριν από έναν χρόνο περίπου και κάθε μέρα είναι μια νέα πρόκληση. Δεν γονάτισα, δεν λύγισα, δεν διαλύθηκα. Εκείνος έτσι ήθελε, έτσι με έμαθε, έτσι μου δίδαξε. Ο πατέρας μου ήταν ένας άνθρωπος του κόσμου, με ισχυρή θέληση και ευρεία αντίληψη. Κυρίως με φιλοσοφημένο τρόπο ζωής. Σημάδεψε τη φιλοσοφία μου και τη ζωή μου. Έκανα χρόνια να τον γνωρίσω, να τον μάθω. Στα κρισιμότερα χρόνια της ζωής μου δεν ήταν κοντά μου. Ταξίδευε για να προσφέρει στην οικογένειά του μια καλύτερη ποιότητα ζωής. Τον στερηθήκαμε... Αλλά δεν είχε σημασία η ποσότητα του χρόνου, αλλά η ποιότητα, όσο περάσαμε κοντά του. Δεν μιλούσε πολύ. Αλλά όταν έλεγε κάτι, ήταν τόσο εύστοχο, τόσο βαθιά σωστό και τόσο φιλοσοφημένο που κλόνιζε τις πεποιθήσεις και τα πιστεύω σου.  Ήμουν έφηβη και αντιδραστική...

Συναίσθημα ή... συναίσθημα;

Τελευταία σκέφτομαι τη λέξη "συναίσθημα" και προσπαθώ να καταλάβω γιατί οι άνθρωποι τη φοβούνται τόσο. Σ' αυτό που καταλήγω είναι ότι τη φοβούνται ως λέξη γιατί είναι παρεξηγημένη και περικλείει όλες τις έννοιες -και καταστάσεις- που συνοδεύουν το συναίσθημα και τους τρομοκρατούν: έρωτας, δέσμευση, σχέση, αγάπη, υποχρεώσεις, απαιτήσεις, υποχωρήσεις. Για εμένα, ως καθαρά συναισθηματικό άτομο, η λέξη περικλείει τις πιο όμορφες έννοιες: πάθος, πόθος, επιθυμία, ένταση, ελευθερία, έμπνευση. Στην ηλικία που έχω φθάσει και με όσα έχω ζήσει, προτιμώ να είμαι... εμπνευσμένη παρά ερωτευμένη. Το ένα μου δίνει φτερά σε φαντασία και ύπαρξη και το άλλο με προσγειώνει -ενίοτε και απότομα, με συνθλίβει. Κι αυτό που δεν έχουμε καταλάβει ακόμη είναι ότι στην εποχή της ταχύτητας, όταν όλα μπορεί να τελειώσουν σύντομα και αιφνιδίως, καλύτερα θα είναι αυτό που θα έχει μείνει να είναι η ανάμνηση της έντασης με την οποία πόθησες κάποιον παρά ο πόνος του έρωτα μετά τον χωρισμό. Να θυμόμαστε ότι ...